Pochodziła ze Śląska, do Skierniewic przyprowadziła się około 20 lat temu. Tu szybko znalazła miejsce dla swoich talentów i pasji, jakimi były literatura i malarstwo. Zajmowała się nimi amatorsko. Pisała i publikowała wiersze. Wystawiała prace malarskie na wystawach indywidualnych i zbiorowych. Marlena Mazurek należała do Klubu Literatów Sopel, była członkiem pracowni artystycznej Plama, a także studentką Uniwersytetu Trzeciego Wieku przy Centrum Kultury i Sztuki.

Z zawodu była oligofrenopedagogiem, nauczycielem dyplomowanym. Przez 25 lat pracowała w Szkole Podstawowej Specjalnej dla Dzieci z Upośledzeniem Umiarkowanym, Znacznym i Głębokim w Rudzie Śląskiej.

– Przyroda była niezwykle ważna w jej życiu – wspomina Natalia Podruczny, siostra skierniewiczanki. - Począwszy od dzieciństwa spędzonego w leśniczówce. Przez całe życie pomagała zwierzętom. Zawsze w jej domu było miejsce dla zwierzaków po przejściach – dodaje.
– Wspaniała koleżanka i przyjaciółka, miłośniczka poezji i sztuki – wspominają panią Marlenę przyjaciele.

– Znałyśmy się prawie 20 lat, na spotkanie Klubu Literatów przyprowadziła ją Wiesia Maciejak, od razu dała się poznać jako wrażliwa, bardzo skromna osoba – mówi Bożena Witkowska, wieloletnia prowadząca grupę Sopel. – Przyszła z gotowymi tekstami i rysunkami i w obydwu tych dziedzinach była bardzo zdolna. Jej poezja to twórczość z pogłębioną refleksją, a rysunki, choć proste, wyrażały całą gamę różnych emocji. Nie poddawała się łatwo emocjom, chociaż o swoją twórczość potrafiła zawalczyć, była przekonana co do jej wartości. Odeszła niespodziewanie, pozostawiając pustkę nie do wypełnienia. Będzie nam wszystkim jej bardzo brakowało.

Pożegnanie Marleny Mazurek odbędzie się w sobotę, 4 września o godz. 12.00 w kaplicy na cmentarzu miejskim przy ulicy Strobowskiej. Przyjaciele, członkowie grupy Sopel, będą czytać wiersze skierniewiczanki, przygotowane do publikacji w kolejnym tomiku.

Panią Marlenę Mazurek wspomnimy też na łamach wydania „Głosu Skierniewic i Okolicy” (8.09).