Z wielkiej sceny do miasta, które wybrał

Nie urodził się w Skierniewicach, ale mówi o nich „moje”.

Sławomir Trochonowicz, dyrektor Samorządowej Szkoły Muzycznej II stopnia w Skierniewicach został w tym roku laureatem Perły Skierniewic. To wyróżnienie trafia do osób, które swoją pracą budują trwałą wartość lokalnej wspólnoty. W jego przypadku nie chodzi wyłącznie o sprawne zarządzanie instytucją.

Urodził się w Łowiczu, do Skierniewic trafił jako dziesięciolatek. Tu zaczęła się jego muzyczna edukacja i pierwsze fascynacje. Później był wyjazd do Warszawy – w mieście nie funkcjonowała jeszcze szkoła muzyczna. Liceum, studia, kolejne etapy artystycznej drogi. Również scena Teatr Wielki – Opera Narodowa.

– Pierwsze kroki artystyczne stawiałem na dużej scenie – mówi bez emfazy.

Dla wielu byłby to punkt docelowy. Dla niego stał się doświadczeniem, które postanowił wykorzystać gdzie indziej.

s

Powrót i odpowiedzialność

Ze skierniewicką edukacją muzyczną związany jest od 1996 roku – jako nauczyciel i dyrygent. Od 2006 roku kieruje szkołą. W tym czasie placówka umocniła swoją pozycję i wypracowała rozpoznawalność wykraczającą poza lokalny kontekst.

– Nasi uczniowie grają dziś w kraju i za granicą. Piętnastu absolwentów pracuje obecnie w Skierniewicach – podkreśla.

W realiach średniej wielkości miasta to nie jest statystyka drugorzędna. Powroty bywają najbardziej wiarygodnym sprawdzianem jakości kształcenia i siły środowiska.

Trochonowicz regularnie dyryguje Miejską Orkiestrą Dętą, współtworząc lokalny pejzaż kulturalny. W 2015 roku znalazł się w czołówce plebiscytu Człowiek Roku Powiatu Skierniewickiego. Nagrody i wyróżnienia traktuje jednak jako konsekwencję pracy, nie jej cel.

Miasto, które wymaga uważności

O Skierniewicach mówi bez egzaltacji. Ceni ich skalę, bliskość, przewidywalność codzienności. To miasto, w którym relacje są namacalne, a instytucje kultury funkcjonują dzięki realnej obecności mieszkańców.

Dzieje się tu dużo. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie patrzeć i czego słuchać.

Perła Skierniewic przyznana Sławomirowi Trochonowiczowi nie jest więc nagrodą za jednorazowy sukces. To raczej docenienie decyzji: by doświadczenie zdobyte na największej scenie w kraju wykorzystać w miejscu, które uznał za własne.